Jonathan Carroll - Tak drobne proustowskie wspomnienie, które łatwo ucieka, a tak bardzo cieszy przypadkiem odnalezione.
Jonathan Carroll - Trudno przekonać samego siebie, że miejsce, w którym przebywasz, jest naszym domem, i nie zawsze jest to miejsce, w którym tkwi nasze serce...
Jonathan Carroll - Chciałbym, żeby wszystko zatrzymało się właśnie teraz i juz nigdy, przenigdy się nie zmieniło. Tak jak zdjęcie, które nosi sie w portfelu.
Jonathan Carroll - Nie podoba mi się świat, gdzie "właściwe" zdarza się tak rzadko, że uważamy je za "uprzejmośc".
Jonathan Carroll - Ręce są cudowne - potrafią robić sztuczki z monetą, potrafią też wygładzić zmarszczki i załamania na ogarniętych melancholią, zmiętych duszach.
Jonathan Carroll - Nawet w tych przyjaźniach, które uważałem za najbliższe, o pewnych rzeczach się nie mówiło. Choćby nie wiem jak płynnie człowiek władał językiem, zdarzają się sytuacje, w których nijak nie może wyrazić tego, co chce powiedzieć.
Jonathan Carroll - Chcieć sie razem zestarzeć jest jedynym dowodem wielkiej miłości.
Jonathan Carroll - Związki między ludźmi zaczynają się od nieśmiałego, lękliwego użycia wielkich słów, co do których mamy nadzieję, że już wkrótce będą pasować.
Jonathan Carroll - Gdyby ktoś powiedział Hadenowi, że jest gigantycznym kretynem, i wyjaśniłby mu, dlaczego nim jest, ten by się zdziwił. Nie zaprzeczyłby. Po prostu by nie zrozumiał. Urodziwym ludziom wydaje się, że świat powinien wybaczyć im grzechy, ponieważ oni istnieją.
Jonathan Carroll - Myślisz, że zło nas szuka? Wręcz przeciwnie. Gonimy je, aż nas nie złapie.
Jonathan Carroll - ¦mierć podobna jest do barmana, który potrafi sporządzić wszystkie, nawet najbardziej egzotyczne drinki, z wyjątkiem podwójnej wódki.
Jonathan Carroll - ¦piączka to miły stan. Dobrze w niego zapaść, kiedy nie można się zdecydować: żyć czy umierać.
Jonathan Carroll - Mówienie prawdy w naszym codziennym życiu jest albo niekonieczne, albo szkodliwe, więc jej nie mówimy.
Jonathan Carroll - Nie ma nic gorszego od życia w poszukiwaniu namiętności, która wciąż się wymyka. Od świadomości, czego się chce, i niemożności spełnienia się.
Jonathan Carroll - Kiedy łaska losu podjeżdża pod twój dom zbyt szybko, może wzbudzić podejrzenie. Wahasz się zanim wsiądziesz.
Jonathan Carroll - Aby naprawdę znaleźć Boga, trzeba być szczerym. Aby być szczerym, trzeba najpierw uważnie spojrzeć na siebie samego, ale to zbytnio nas niepokoi.
Jonathan Carroll - ¦wiat jest miejscem cudów, ale samemu jest się największym cudem.
Jonathan Carroll - ¯ycie musi mieć własną geografię. Barwy, góry, różnorodność... Jeżeli nie ma tego, to znaczy, że mieszkasz na księżycu lub pośrodku pustyni; i kiedy przyjrzysz się temu miejscu, przekonasz się, iż tylko najbardziej niesamowite, najbardziej zawzięte jaszczurki oraz owady mogą przetrwać tam, gdzie poza chłodem lub gorącem nie ma nic więcej.
Jonathan Carroll - Zacznijmy od nowa, niech runie kłamstw mur. Popatrz oto słońce wychodzi zza chmur...
Jonathan Carroll - Im więcej się wie, tym częściej się milczy.
Jonathan Carroll - ¯eby wydostać się z labiryntu, trzeba przejść po nim górą.
Jonathan Carroll - Wspomnienie pysznej kanapki, którą zjadłaś na śniadanie cztery godziny temu, nie umniejszy głodu, który dopadnie Cię cztery godziny później. Przeciwnie, jeszcze go zaostrzy.
Jonathan Carroll - Egoizmem jest sądzić, że zawsze możemy uratować osobę, którą kochamy.
Jonathan Carroll - Serce i umysł rzadko kłamią jednocześnie.
Jonathan Carroll - Kochać jest łatwo. To, można powiedzieć, jak z samochodem: wystarczy włączyć silnik, dodać gazu i wyznaczyć sobie cel podróży. Ale być kochaną to tak jak przejażdżka z kimś innym, jego samochodem. Nawet, jeśli uważasz tego kogoś za dobrego kierowcę, zawsze pozostaje ten podskórny strach, że może się pomylić, a wtedy w ułamku sekundy wystrzelicie oboje przez przednią szybę na spotkanie śmierci. Być kochaną może oznaczać największy koszmar. Bo miłość to rezygnacja z panowania nad własnym losem. A co się stanie, jeśli w połowie drogi postanowisz zawrócić albo skręcić w bok, a nie masz na to jako pasażer żadnego wpływu?
Jonathan Carroll - W głębi duszy zdajemy sobie sprawę z własnej głupoty, a poświęcamy zbyt wiele czasu albo na ukrywanie tego, albo na udowadnianie, głównie sobie, że tak nie jest.
Jonathan Carroll - Może wszystko, co nas przeraża, jest w swej najgłębszej istocie czymś bezradnym, pragnącym naszej milości.Może wszystkie smoki w naszym życiu są księżniczkami, które czekają, abyśmy choć raz postąpili pięknie i odważnie.
Jonathan Carroll - Są różne rodzaje dumy, ale możliwość spojrzenia wstecz na to, co zrobiłeś i wiesz, że to wciąż jest dobre lub ważne - to coś najlepszego.
Jonathan Carroll - ¯ycie z drugim człowiekiem polega na tym, że zaczyna się lubić jego dziwactwa.
Jonathan Carroll - Chcemy być kochani takimi, jacy jesteśmy, ale także takimi, ze jakich chcielibyśmy uchodzić w oczach innych.
Jonathan Carroll - Jeśli chcesz, by cie objęto, otwórz ramiona.
Jonathan Carroll - Tak wygląda śmierć: każdy tworzy ją za życia na swój użytek. Dlatego śnimy. Po śmierci wszystkie nasze sny zbierają się w całość i tworzą krainę, świat, do którego wędrujemy po śmierci (...)
Jonathan Carroll - Boje się, że pewnego dnia stracę to wszystko co nie dość kochałem. Pamiętaj i nie wahaj się kochać tego co kochać warto.
Jonathan Carroll - Nie możesz zmienić przeszłości, ale przeszłość zawsze powraca, żeby zmienić Ciebie. Zarówno twoją teraźniejszość jak i przyszłość.
Jonathan Carroll - Od zewnątrz zachowanie człowieka jest tak wieloznaczne, że wystarczy powiedzieć tylko, jakim się jest, by żyć w ukryciu i pozostać nierozpoznanym.
Jonathan Carroll - Za darmo dostaje się tylko to, czego nikt inny nie chce. I śmierć. ¦mierć też jest za darmo.
Jonathan Carroll - £atwo jest uwierzyć w siebie, gdy się kłamie, ponieważ wtedy mówi się o kimś innym.
Jonathan Carroll - Nie chcę więcej żadnej nadziei. Nie chcę uwierzyć, że gdzieś na świecie jest lekarstwo albo metoda, czy guru, który potrafiłby wyzwolić mnie od lęku. Ja po prostu chciałbym nauczyć się umierać.
Jonathan Carroll - To, że na dachu leży śnieg nie znaczy, że w kominku nie płonie ognień.
Jonathan Carroll - Zapytałam dziecko niosące świeczkę:
- Skąd pochodzi to światło?
Chłopczyk natychmiast ją zdmuchnął.
- Powiedz mi, dokąd teraz odeszło - odparł. - Wtedy ja powiem ci, skąd pochodzi.
Jonathan Carroll - Czasami jest tak źle, że można albo się śmiać, albo oszaleć.
Jonathan Carroll - Kiedy się kogoś głęboko kocha, zna się sekrety, o których ten ktoś nie mówi. Albo nawet sekrety, których ów ktoś sam nie jest świadomy.
Jonathan Carroll - Będę Cię kochać do końca życia. A jeżeli jest coś potem, będę Cię kochać także po śmierci. Czy mnie rozumiesz?
Jonathan Carroll - Wolę leżeć na ziemi i patrzeć na gwiazdy, niz próbować do nich dotrzeć mając niewielką szansę, że mi sie uda.
Jonathan Carroll - Miłość jest zawsze chaotyczna. Gubisz się, tracisz trzeźwy osąd. Nie umiesz się bronić. Im większa miłość tym większy chaos.
Jonathan Carroll - Zdałem sobie sprawę, że prawdziwą wartość drugiego człowieka odkrywamy dopiero wtedy, kiedy już go nie ma. Jak skarb, który trzymało sie w dłoni, ale bezwiednie pozwoliło mu się wyślizgnąć przez palce.
Jonathan Carroll - Zupełnie inaczej jest, jeżeli masz kogoś, kto cię kocha. To ci daje setkę powodów, aby żyć. Ja ich nie mam.
Jonathan Carroll - Niektóre kobiety są po to, by je wielbić, inne - żeby je bzykać. Problem mężczyzn polega na tym, że ciągle mylą pierwsze z drugimi.
Jonathan Carroll - Pytania sÄ… niebezpieczne,
nie ruszaj ich, będą spały.
Zapytasz - zbudzisz, i znacznie więcej
niż myślisz pytań powstanie.
Jonathan Carroll - W odróżnieniu od innych słów, jak na przykÅ‚ad „miÅ‚ość” lub „nienawiść”, „kostnica” ma tylko jedno znaczenie.